Advances in Clinical and Experimental Medicine

Adv Clin Exp Med
Impact Factor (IF) – 1.262
Index Copernicus (ICV) – 155.19, MNiSW – 15
Average rejection rate – 84.38%
ISSN 1899–5276 (print),   ISSN 2451-2680 (online)
Periodicity – monthly

Download PDF

Advances in Clinical and Experimental Medicine

2011, vol. 20, nr 4, July-August, p. 513–520

Publication type: review article

Language: English

The Polish Way to Better Midwifery or Commercialization of Maternity Services?

Polska droga do lepszego położnictwa czy komercjalizacja usług położniczych?

Lidia Kopacz1,, Małgorzata Pawelec2,, Jolanta Pietras1,, Andrzej Karmowski2,, Bogusław Pałczyński2,, Mikołaj Karmowski2,, Krzysztof J. Łątkowski2,

1 Faculty of Nursing, Medical College LZDZ in Legnica, Legnica, Poland

2 1st Clinic of Gynecology and Obstetrics, Wroclaw Medical University, Poland

Abstract

2000 was a breakthrough year for Polish midwifery. It saw a reform of the national health service and the onset of the social campaign “Give Birth Like a Human Being”. After 10 years, we can see that the changes have ruined a well-functioning, generally available, free and efficient system of health care for women (day clinics for women and pregnancy pathology clinics). As a result, there has been an increase in the number of cases of cervical cancer and in our hospital, the number of caesarean sections in 2009 was four times the number in 1992. Both the length of waiting lines to be admitted to the hospital and the wait time for an operation have increased. An improvement in the kind of equipment used by hospitals – which would have taken place anyway as a consequence of the economic growth of Polish society and the advances in technology – has in many cases been an excuse for the commercialization of maternity services, which does not always reflect a higher level of service and better attention to the needs of women giving birth. Some examples of commercialization are paid 3D/4D USG, paid childbirth classes, paid family births and paid water births. In an insufficiently legally regulated system of health care, the fear of a lawsuit and criminal prosecution leads to an indifferent, commercialized attitude to a woman giving birth and to the increase in the number of caesarean sections. The business of obstetrics is being born. Although the number of deliveries has decreased dramatically, women giving birth are a source of income for other wards of gynecological hospitals, because the NFZ (Polish National Health Service) often refuses to pay for gynecological operations and preventative and diagnostic examinations, although it cannot refuse payment for the deliveries themselves. The aim of this article is to help physicians and midwives realize that the ways of conducting deliveries and the care of women giving birth should be shaped by long-term education of medical personnel and not by press campaigns, even if the latter are undertaken in good faith. Also, no improvement of maternity care is possible without an improvement in the freedom and legal safety of practicing the medical profession – both by obstetricians and by midwives. The followers of Sheila Kitzinger accept, uncritically, all kinds of press campaigns, like “Give Birth Like a Human Being”, and all the settings for pregnancy and conducting delivery, as if these could replace proper maternity care, resulting from the application of state-of-the-art medical knowledge. Pregnancy and delivery become an extra in life, rather than a natural event. Women giving birth need support, and that is why we have been struggling for years for a system where one midwife takes care of one woman giving birth, and first of all for fully professional personnel and appropriate equipment. It must be remembered that whatever good there is in maternity care now, it is the result of a long-term effort of the Polish medical profession, and not the outcome of some media campaign. There is no doubt about it that at a time when the advances in technology have moved obstetricians and midwives further away from the patients, all medical personnel present at a birth require special training in interpersonal communication and medical consultancy.

Streszczenie

2000 rok był przełomowy dla polskiego położnictwa ze względu na wprowadzenie reformy służby zdrowia oraz społecznej akcji „Rodzić po ludzku”. Po 10 latach okazało się, że zrujnowano dobrze funkcjonujący, powszechnie dostępny, bezpłatny i wydolny system opieki nad kobietami (poradnie K, poradnie patologii ciąży). Wpłynęło to na uncomzwiększenie liczby kobiet chorych na raka szyjki macicy, a w naszej klinice czterokrotnie wzrosła liczba cięć cesarskich (między 1992 a 2009 r.). Wydłużyły się kolejki do przyjęcia do szpitali i czas oczekiwania na operacje. Poprawa wyposażenia szpitali położniczych, która i tak musiałaby nastąpić w związku z poprawą kondycji finansowej polskiego społeczeństwa i postępem technicznym, stała się w wielu szpitalach dodatkowym motorem komercjalizacji, nie zawsze zaś wiąże się z rzeczywistą poprawą jakości usług i większą dbałością o faktyczne potrzeby rodzących. Przykłady komercjalizacji usług: odpłatne badania USG 3D/4D, odpłatne szkoły rodzenia, odpłatne porodówki rodzinne czy porody w wodzie. Strach przed procesami karnymi oraz cywilnymi w niedostatecznie uregulowanym prawnie systemie opieki zdrowotnej staje się źródłem obojętnego, skomercjalizowanego traktowania rodzącej oraz zwiększenia liczby cięć cesarskich. Rodzi się biznes porodowy. Mimo że drastycznie zmniejszyła się liczba porodów, rodzące pacjentki są źródłem utrzymania dla innych oddziałów szpitali ginekologicznych, ponieważ za operacje ginekologiczne, profilaktykę i badania diagnostyczne Narodowy Fundusz Zdrowia często odmawia zapłaty, a za porody nie może. Artykuł ten ma na celu uzmysłowienie lekarzom i położnym, że sposoby prowadzenia porodu i opieki nad rodzącą powinny być kształtowane przez długofalowo wypracowywane właściwe zachowania i szkolenia personelu, a nie przez, choćby w najlepszej wierze podejmowane, akcje prasowe. Wreszcie, że nie jest możliwa pełna poprawa jakości opieki nad rodzącymi bez poprawy swobody i bezpieczeństwa wykonywania zawodu. Zwolennicy i naśladowcy Sheili Kitzinger przejmują bezrefleksyjnie wszelkie akcje „Rodzić po ludzku” i całą oprawę prowadzenia ciąży i porodu, jakby one mogły zastąpić opiekę wynikającą ze stosowania aktualnej wiedzy medycznej. Ciąża i poród stają się dodatkiem do życia, a nie naturalnym wydarzeniem. Rodzące kobiety potrzebują wsparcia i dlatego od lat walczymy o to, żeby jedna położna opiekowała się jedną rodzącą, a przede wszystkim o profesjonalny personel i należyty sprzęt. Dlatego przypominamy, że to, co jest dobrego w opiece nad rodzącymi jest rezultatem wysiłku środowiska medycznego i odbiciem długiej drogi przebytej przez polskie położnictwo, a nie sukcesem jakiejś doraźnej akcji medialnej. Nie ma wątpliwości, że w czasach, gdy postęp techniczny oddalił położne i położników od pacjentek, cały personel medyczny uczestniczący w porodzie wymaga treningu z komunikacji interpersonalnej i poradnictwa medycznego.

Key words

natural labor, obstetric interventionism, commercialization of maternity service, childbirth education, cesarean birth rate

Słowa kluczowe

poród naturalny, opieka położnicza, interwencjonizm położniczy, komercjalizacja usług położniczych, wskaźnik cięć cesarskich

References (37)

  1. Brzeziński T: Historia medycyny. PZWL, Warszawa 2004.
  2. Waszyński E: Historia położnictwa i ginekologii w Polsce. Volumed, Wrocław 2000.
  3. Pietras J, Akinpelumi BF, Gryboś M: Poród na przestrzeni dziejów w różnych kulturach od czasów najdawniejszych po współczesne. Adv Clin Exp Med 2005, 14, 4A, 207–214.
  4. Kwast BE: Quality of care in reproduction health programmes: education for quality improvement. Midwifery 1998, 14(3), 131–136.
  5. Podgórska J: Betonowe położnictwo. Polityka 43/2005, 5.
  6. Źrebiec F: Babka. http://katy.pl/czytelnia/Babka 2010-10-16 18:45.
  7. Lissewska R: Pozytywne aspekty porodu siłami natury w kontekscie akcji „Rodzić po ludzku”. Praca licencjacka. Wydz. Piel. WSM, Legnica 2008.
  8. Kitzinger S: Rediscovering Birth. Little. Brown, London 2000.
  9. Janssens S, Wallace KL, Chang AM: Prepartum and intrapartum cesarean section rate at Mater Mothers’ Hospital Brisbane 1997–2005. Aust N Z J Obstet Gynaecol 2008, 48(6), 564–569.
  10. Koblinsky MA, Campbell O, Heichelheim J: Organizing delivery care: what works for safe motherhood. Bull World Health Organ 1999, 77(5), 399–406.
  11. Kitzinger S: Letter from Europe: Should fathers be banned from birth? Birth 2010, 37, 77–78.
  12. Hankins GD, Clark SM, Munn MB: Cesarean section on request at 39 weeks: impact on shoulder dystocia, fetal trauma, neonatal encephalopathy, and intrauterine fetal demise. Semin Perinatol 2006, 30(5), 276–287.
  13. Noble E: A Tribute to Robert Caldeyro-Barcia, MD. Birth 1997, 24, 212–213.
  14. Making pregnancy safer, WHO Newsletter November 2010, www.who.int/ making pregnancy safer/documents/ WHO MPS 10 03.
  15. Hamilton BMJ, Sutton P: Births: Preliminary data for 2003. National Vital Statistics Reports.2004, 53, 9.
  16. Bragg F, Cromwell DA, Edozien LC, Gurol-Urganci I, Mahmood TA, Templeton A, van der Meulen JH: Variation in rates of caesarean section among English NHS trusts after accounting for maternal and clinical risk: cross sectional study. BMJ 2010, 341, c5065. Published online 2010 October 6. doi: 10.1136/bmj.c5065.
  17. Notzon FC, Placek PJ, Taffel SM: Comparison of national cesarean-section rates. N Engl J Med 1987, 316(7), 386–389.
  18. Notzon FC: International differences in the use of obstetric interventions. JAMA 1990, 263(24), 3286–3291.
  19. Leeman L, Leeman R: A Native American community with a 7% cesarean delivery rate: does case mix, ethnicity, or labor management explain the low rate? Ann Fam Med 2003, 1(1), 36–43.
  20. Moore ML: Increasing cesarean birth rates: A clash of cultures? J Perinat Educ 2005, 14(4), 5–8.
  21. Lobel M, DeLuca RS: Psychosocial sequelae of cesarean delivery: review and analysis of their causes and implications. Soc Sci Med 2007, 64(11), 2272–2284.
  22. O’Heir: Midwifery education for safe motherhood. Midwifery 1997, 13(3), 115–124.
  23. Hercuń U: Poród w szpitalu nie musi być traumą. W cieniu czepka 10/2009. Wrocław– Legnica 2009.
  24. Leboyer F: Narodziny bez przemocy. PAX, Warszawa 1986.
  25. Kitzinger S: Ourselves as mothers. Doubleday, New York 1992.
  26. Karpińska B: Sztuka rodzenia. Instytut Wyd. Zwiazków Zawod., Warszawa 1990.
  27. Klauss MH, Kennel JH: Poród naturalny – więź. Pielęgniarka i Położna 1991, 1, 15–16.
  28. Kyomuhendo GB: Low use of rural maternity services in Uganda: impact of women’s status, traditional beliefs and limited resources. Reprod Health Matters 2003, 11, 16–26.
  29. Fijałkowski W: Poród naturalny po przygotowaniu w szkole rodzenia. PZWL, Warszawa 1981.
  30. Gajewska E: Opieka nad noworodkiem wczoraj, dziś, a jak ma być w przyszłości. http://www.brpol.gov.pl/detail.php?recid=104 2011-04-10 15:4
  31. Piper CJ: Is there a place for traditional midwives in the provision of community-health services? Ann Trop Med Parasitol 1997, 91(3), 237–245.
  32. Sakala C: Midwifery care and out-of-hospital birth settings: how do they reduce unnecessary cesarean section births? Soc Sci Med 1993, 37(10), 1233–1250.
  33. Domosławski Z: Wypisy do przedmiotu propedeutyka i historia medycyny. Karkonoskie Towarzystwo Naukowe Kolegium Karkonoskie, Jelenia Góra 2005.
  34. Hassan-Bitar S, Wick L: Evoking the Guardian Angel: childbirth care in a Palestinian hospital. Reproductive Health Matters 2007,15, 103–113.
  35. Miller AR: The impact of midwifery-promoting public policies on medical interventions and health outcomes. Berkeley Electronic Press. http://www.bepress.com/bejeap/advances/vol16/iss1/art6 2011-05-14 15:00
  36. Lavender T, Chapple J: An exploration of midwives’ views of current of maternity care in England. Midwifery 2004, 20(4), 324–334.
  37. Hart A, Lockey R: Inequalities in health care provision: the relationship between contemporary policy and contemporary practice in maternity services in England. J Adv Nurs 2002, 37(5), 485–493.